11.00 Nie jesteś lubiany w swoim miejscu pracy? Jesteś szefem sporej grupy dorosłych ludzi? Gorzej być nie mogło. Presja na wynik sięga zenitu, nerwy determinują większość decyzji, a w Twoich relacjach z podwładnymi króluje sztuczność uśmiechów, gestów i słów. Chodząc po korytarzach słyszysz jak o Tobie mówią, po cichu i negatywnie, ciągle śledząc Cie spojrzeniami, które wyrażają więcej niż słowa. Doszło do tego, że swój lunch jesz w toalecie.

11.03 Najgorszy jest ten ostatni dzień. Dzień zwolnienia. Wszyscy już wiedzą co Cie czeka, spojrzenia z pewnych nienawiści zmieniają się na pełne tryumfu. Sam wiesz, ze jest jeszcze dla Ciebie ratunek, ale Twoi podwładni nie pójdą za Tobą w ogień - prędzej sprzedadzą kopa byś w palenisko wpadł. Boli Cie głowa i żołądek od samych myśli o skali wyzwania i konsekwencjach porażki. Wiesz, że musisz udawać zwycięzcę, choć z minuty na minutę jesteś coraz większym pesymistą. 

11.05 Andre Villas-Boas, witaj w (prawdopodobnie) ostatnim dniu swojej pracy. Jak pogoda w Neapolu?

11.10 Postawię sprawę jasno - nie widzę szans, by Andre Villas-Boas przetrwał ten tydzień na Stamford Bridge. Oglądając ostatnie spotkania Napoli i Chelsea jestem przygotowany na dzisiejszą porażkę, nie mam powodów, by sądzić, że jak za dotknięciem magicznej różdżki Portugalczyk odmieni swój zespół. Jego taktyka jest siermiężna, kiepsko reaguje zmianami, piłkarze nie są pewni swoich zagrań, akcje toczą w ślimaczym tempie. Chelsea jest nudna, Chelsea nie wygrywa, Chelsea jest skonfliktowana. Roman Abramowicz naprawdę nie potrzebuje nawet tak wiele powodów, by pozbyć się trenera. 

11.15 Swoją drogą, jeśli chcecie wiedzieć lub mieć lepsze wyobrażenie o chorej atmosferze w pracy trenera, najlepiej chwycić za lekturę pióra Davida Pearce'a "The Damned United". Kapitalna książka - Brian Clough miał naprawdę przerąbane. 

11.20 Już pojawiają się pierwsze pytania (OK, jedno, ale zawsze!) o to, czy ja tu tak na serio. Owszem, jak najbardziej. Andre Villas-Boas straszliwie podpadł mi meczem z Birmingham, choć minusy zbierał już od dłuższego czasu. Naprawdę, po Scolarim i Grancie, nic nie wkurza mnie bardziej jak menedżer, który chowa się za wielkimi określeniami typu "nowa filozofia", "sezon przejściowy" i tym podobne, by na końcu, po kolejnej wtopie, przed dziennikarzami rozłożyć ręce i powiedzieć tylko "this is football". 

11.25 Mimo wszystko chcę dzisiaj zwycięstwa, chcę, by wreszcie Chelsea pokazała się z dobrej strony, by Andre Villas-Boas udowodnił, że na nowy zespół ma pomysł, a zawodnicy w niego wierzą. Nadal czaruję się, że młody Portugalczyk ma pełne poparcie Abramowicza i właścicielowi nie szkodzą jego wtopy, nie ma pretensji o problemy w zespole. Tylko szanse na to, że Rosjanin w całym sezonie nie zachowa się choć raz jak wkurzony kibic są niewielkie. A dzisiaj mamy do czynienia z prawdziwą kumulacją oczekiwań, presji, stawki i ryzyka. Dzisiaj wieczorem na Stadio San Paolo poleje się krew. Villasowi-Boasowi radzę wyłączyć po meczu telefon.

11.30 Teraz proszę o Waszą uwagę. Zwolnienie Villasa-Boasa będzie tragedią Chelsea, jej największą porażką od chwili, gdy kret w moskiewskiej murawie przeszkodził Terry'emu w wykonaniu najważniejszej jedenastki w jego życiu. To, że nie powiedzie się w klubie z tak utalentowaną kadrą młodemu i ambitnemu menedżerowi... To, że nie będzie mu dane z różnych powodów przeszczepić tego w co sam wierzy, co dało mu już sukces... To, że po raz kolejny piłkarze ustawieni zostaną wyżej od szkoleniowca... To, że zamiast jakichkolwiek szans na rewolucję oglądamy dalszą stagnację klubu... No, tragedia, rozumiecie? 

11.35 Michał Okoński w swojej analizie dwóch projektów, bardzo dobrej zresztą, Wengera i Villasa-Boasa, nie podjął się spekulacji kiedy przygoda tych panów z Arsenalem i Chelsea się skończy. Ja mam wrażenie, że dzisiaj albo do samolotu powrotnego do Londynu nie wsiądzie kilku piłkarzy, albo zabraknie na pokładzie (byłego już) menedżera. Skoro ostatnie poczynania piłkarzy i trenera cechuje desperacja, kwestią czasu jest, by przeniosło się to na właściciela. Stąd i termin tego blogowania - porażka z Napoli to ostatnia chwila na zmiany.

11.45 Pomyślcie. Przegrana z włoską drużyną, ale przy nadziejach na lepszy wynik w rewanżu. Jeszcze nie tak wielka strata do trzeciego zespołu w tabeli. Problemy innych. Klasa tego zespołu. Szansa na przebudzenie się Torresa. To nie będzie nerwowy dzień tylko dla Villasa-Boasa, ale również Abramowicza, którego zabraknie we Włoszech, ale w świcie wizytującej Neapol nie zabrakło prezesa i dyrektora wykonawczego Chelsea. To zapewne oni, w przypadku porażki, przekażą Portugalczykowi telefon z właścicielem klubu na linii.

11.50 Okazji na rozpisanie się o samym meczu jak i dotychczasowym sezonie Chelsea jeszcze dzisiaj nie zabraknie. Liczę na Wasze komentarze pod tekstem, opinie o zwolnieniu menedżera, próby wsparcia również przyjmę, a i ciekawią mnie Wasze argumenty broniące Villasa-Boasa. Na chwilę znikam, lecz szybko wrócę. Piszcie też na Twitterze - @mzachodny, lub na facebookowej stronie tego bloga. Cytaty jak najbardziej się pojawią. 

12.55 Wracam i zaczynamy przegląd angielskiej prasy, albo raczej tego co znajdziemy na ich stronach. Jest ciekawie. Daniel Taylor z Guardiana twierdzi, że choć Villas-Boas aż kipi pewnością co do zachowania swojego stanowiska, to przed nim najważniejsze wyzwanie jego londyńskiej kariery. Ja tylko dodam, który to już test, eh? Była Valencia, był Manchester City, United też, był Liverpool, było Birmingham nawet... Gdyby Villas-Boas był w szkole, średnią z tych egzaminów przed rodzicami nie mógłby się pochwalić. Bo oberwałby pasem.

13.03 Henry Winter pisze o tym jak jeden mecz z Birmingham skumulował cały problem Chelsea, jak pokazał, że rozmowy kryzysowe nie pomogły drużynie. Andre Villas-Boas przegrał z Birmingham City i Chrisem Hughtonem i to powinien być powód do zmartwień. Że remis, powiecie? To jak klęska, nie oszukujmy się.

13.10 Najciekawszy wpis jednak pochodzi od Sama Wallace'a, który... wspiera Villasa-Boasa w "szatniowej wojnie" Chelsea. Twierdzi, że nic nie zrobi tej drużynie lepiej jak rozbicie panujących w niej układów, a fakt poparcia bezwarunkowego (?) właściciela jest czynnikiem bezcennym dla menedżera. Ma on plecy, niech działa. I nawet Wallace kilka tych działań wymienia. Polecam lekturę.

13.20 Jaki jest włoski odpowiednik przyśpiewki "Sacked in the morning"? Wreszcie pojawił się pierwszy komentarz pod wpisem (dzięki, Erictheking87!) - dotyczy on największego błędu Chelsea, ale nie było nim zwolnienie Mourinho czy zatrudnienie AVB... Autor pisze, że wpadką było wyrzucenie Ancelottiego. W stu procentach się zgadzam... tylko czy Włoch przeprowadziłby rewolucję/ewolucję w takim stopniu jaki wymaga Abramowicz? Tu chyba jest kilka sprzeczności.

13.25 Przypomniałem sobie, że za pięć minut zaczynam zajęcia. Taki dzień, a tu studiować każą. Zaraz wracam...

15.50 Wróciłem i to z dylematem moralnym. Czy jako kibic powinienem dzisiaj tak beznadziejnie oczekiwać zwolnienia trenera, którego czyny popierałem do niedawna? Czy nie powinienem być wiernym do końca, wierzyć w zmianę, choćby naiwnie? Pesymizm przed meczem powinien być i słusznie odczytywany jest jako słabość... Mam wytłumaczenie. Więcej w tym wszystkim bowiem jest zażenowania i bezsilności, która napędza to co u kibiców wywołuje negatywne postrzeganie ukochanego klubu. To nie jest złość na AVB, ale zrezygnowanie wynikające z przewidywalności i dążenia Chelsea do samodestrukcji. Kolejny raz zresztą.

15.57 Oczywiście, jest opcja, że wszystko co tu piszę to bujda, lub bomba z opóźnionym zapłonem. Jest nawet szansa, pewnie znacznie większa niż spełnienie się moich herezji, że Andre Villas-Boas nie zanotuje dzisiaj kosztownej wpadki i pozostanie szkoleniowcem Chelsea. Tylko jak długo? Czy po takim sezonie bolesnej destrukcji starego, będzie potrzebował kolejnego roku na budowę nowej Chelsea? I wtedy też zapewne pojawią się kłopoty, porażki, wpadki, może nawet nie będzie Ligi Mistrzów (a tym samym pieniędzy na wzmocnienia)... co w takim wypadku? Przyszłość Andre Villasa-Boasa nie wygląda różowo, a i wydawać się może, że siedzi on na bombie. Wiecie kto ma detonator?

16.15 Mój problem z Villasem-Boasem można ograniczyć do tego, że jedno mówi, a drugie robi. Jasne, jest menedżerem, mediom i kibicom może wciskać kit jaki chce, lecz przychodząc do Anglii musiał zdawać sobie sprawę z tego, że każdy taki manewr będzie użyty przeciwko niemu. Stąd także krytyka pod jego adresem... Zasłużona. Jak na tak wiele jego konferencji i mówienia o zmianach, na boisku widać jakby pełen desperacji krzyk o pomoc do tych zawodników, którym miał przestać ufać. Efektem zmian jest ich brak, krótko mówiąc. Tak nie można...

16.30 Nagromadziło się tych komentarzy, i tu, i na Twitterze, czas się do nich odnieść. Ptaqeiro chyba pyta czemu nie chcąc wyrzucenia AVB punktuję jego słabe strony - cóż, taką rolę kibica wybrałem i zawsze jak mi coś wadzi, staram się o tym powiedzieć. Nie znaczy to jednak, że pomijam drugie dno tej sprawy, a przy zwolnieniu Portugalczyka wiemy aż za dobrze, że takie jest i to równie rozległe. Ciekawą dyskusję prowadzi CloneTrooper (witaj, Artur!) z ErictheKing87 i Andrzejem (Sir_Babu) - od taktyki, przez zmiany personalne, warto przebrnąć przez ich analizy. Z kolei yohnyb pisze o wymianie szkoleniowców Arsenalu i Chelsea - faktycznie kolego, zabrnąłeś na regał fantastyki, lecz ciekawej! Na koniec blogowych komentarzy ten artorrotorro, który wspomina o pudłującym Torresie. Ze strzelającym seryjnie napastnikiem faktycznie Villasowi-Boasowi byłoby łatwiej...

16.40 Czas na Twittera. Oczywiście oprócz głosów krytyki, niedowierzania i pytań o powagę całego blogowania, pojawiły się różne opinie. Tomek Szwedo pisze, że praca z "pomocnikiem" Mourinho nie jest motywująca dla starszych zawodników jak Drogba czy Terry... OK, ale czy nie jest tak, że ta dwójka i jeszcze Lampard mimo wszystko należą do najlepszych naszych graczy w tym sezonie? Łukasz Godlewski twierdzi, że Villas-Boas cierpi za inwestycje poprzedników i też wypada się z nim zgodzić, choć nadal, przy takim składzie, wstydem będzie wypadnięcie poza pierwszą czwórkę. Konrad Ferszter już pisze o dzisiejszym meczu, wstawiając do składu Kalou. Patrzcie w jaką on wpadł depresję!

17.00 Czas wspomnieć o tożsamości i wizerunku Chelsea. W obu wypadkach Roman Abramowicz dąży do tego, by był on pozytywny - The Blues mają na boisku czarować grą, zdobywać niezliczone ilości goli, a poza nim klub ma uchodzić za wspaniały projekt oraz wzór dla innych. W obu wypadkach Andre Villas-Boas swojego szefa zawodzi. Do tej pory Abramowicz zwalniał za mniejsze niż w wypadku Portugalczyka odstępstwa od tych reguł i chyba stąd wynika zdziwienie mediów co do zaufania jakim obdarzył go Rosjanin. Sam Villas-Boas nie jest winnym, jest wiele różnych aspektów z tzw. "player power" na czele, jednak konsekwencje zwykle ponosi jednostka... i tu nie ma dla bohatera blogowania nadziei...

17.02 Zapomniałem dodać - z meczu z Napoli definitywnie wypadł John Terry, który w nocy ponoć obudził się z ogromnym bólem kontuzjowanego kolana. Po co było przyspieszać jego powrót, gdy to nie z obroną mamy tak wielkie problemy? Czy chodzi o liczbę osobowości na boisku? W każdym bądź razie, albo mamy w środku Luiza z Cahillem i Ivanovicia na prawej, albo mamy przechlapane Bosingwa zagra.

18.00 Jeszcze o dzisiejszym spotkaniu - jak ważny, nawet nie patrząc już na osobę menedżera czy samo stanowisko, jest to mecz dla Chelsea? Wiadomo, przed rewanżem nie można niczego zakładać, ale a) w takiej formie jak są ostatnio nic nie zdziałają, b) na wyjazdach w LM grają tragicznie, c) może zagrać Bosingwa. I jeśli posypie się zespół, obecne dno okaże się tylko przystankiem na drodze w dół, pozycja ligowa może zdeterminować lata dla Chelsea. Czy z Villasem-Boasem, czy nie.

19.20 Kolejna dłuższa przerwa, ale już do samego meczu podobnych nie przewiduję. Zwłaszcza, że chyba najwyższa pora pospekulować, prawda? W hiszpańskiej prasie pojawiły się sugestie, że Marcelo Bielsa miałby przejąć Chelsea po Villasie-Boasie. Kapitalny kandydat, ale czy akurat człowiek, którego The Blues potrzebują? Już jednego futbolowego ryzykanta piłkarze ze Stamford Bridge naprostowali i prawie wyrzucili, a Argentyńczyk do łatwych szefów nie należy. Czy skończyłoby się więc w tym samym miejscu gdzie jesteśmy teraz?

19.25 Załóżmy, że Bielsa decyduje się na przejście do Chelsea. Jakiego futbolu oczekiwać? Ekscytującego, ofensywnego, agresywnego i pozytywnego... czyli wszystko, co obiecywał nam Villas-Boas. I patrzcie, gdzie jesteśmy. Czy w Premier League to się sprawdzi, czy również tu Bielsa próbowałby słynnego ustawienia 3-4-1-2? Na Twitterze wrzuciłem już skład w tym ustawieniu, tak na próbę, choć wielu uznało, że to na dzisiejszy mecz. Błędnie. Tak miałoby się to prezentować... Cech - Luiz, Cahill, Terry (Ivanović) - Ramires, Romeu, Meireles (Lampard), Cole (Bertrand) - Mata - Torres, Sturridge. Chelsea 2012/2013?

19.30 Cieszę się, że w komentarzach jak i na Twitterze znajdują się kibice pełni wiary (rozsądku?) w to, że Villas-Boas pozostanie trenerem Chelsea w tym sezonie mimo wszystko, mimo dzisiejszego meczu. Jednak to wcale nie znaczy, że ta debata,ten wpis był bezsensu. Albo po prostu staram się to marnowanie czasu wytłumaczyć. Kilka punktów na pewno dalej będzie istotnych, a nie na wszystkie pytania dostaniemy odpowiedzi. Pojawiają się inne nazwiska szkoleniowców, Capello czy Beniteza... Nie, nie, nie. Bielsa, Rodgers, Moyes... póki co innych nie akceptuję. Inna sprawa, że całej tej sytuacji też nie chcę...

19.40 Hm... rekordowy dzień dla bloga się zapowiada, czyżby przez tabloidowy temat tego wpisu? Mam nadzieję, że nie. Prawie pięćset wejść jeszcze przed samym meczem to naprawdę konkretny wynik dla tej skromnej strony i dziękuję Wam za to. Póki co zawieszamy dyskusję na temat zwolnienia Andre Villasa-Boasa, ale trzymamy się mocno meczu Chelsea, taktyki, ustawienia, personaliów... Po prostu, przechodzimy do spotkania w Neapolu. Jak piszą angielscy dziennikarze, jest cholernie zimno, a gospodarze szykują gorącą atmosferę. Lecz Chelsea Portugalczyka lepiej gra właśnie w takich warunkach, nie na swoim przytulnym Stamford Bridge...

20.10 Znamy już skład Chelsea na mecz z Napoli: Cech; Ivanovic Luiz Cahill Bosingwa; Ramires, Meireles, Malouda; Sturridge, Drogba, Mata. Bardzo odważnie ustawił zespół Villas-Boas, choć rozpisane jest na 4-3-3, wydaje mi się, że bardziej ustawieni będą jego piłkarze w 4-2-3-1. Przed meczem pojawiły się plotki, że nie zagra w ogóle także Lampard (jest na ławce), a postawienie na lewej obronie Bosingwy... spore ryzyko. Ramires i Meireles słabo zagrali z Birmingham, Malouda nie zanotował dobrego meczu od bardzo dawna (ktoś pamięta, potrafi przypomnieć?), a Drogba dopiero trzy razy trenował z drużyną. Andre Villas-Boas, jeśli odchodzi czy odejdzie, na pewno robi to stawiając wszystko na jedną kartę. Własną, nie innych (czyli piłkarzy, których ponoć ma w opozycji...). 

PRZERWA. Przegrywamy 1-2, Napoli miało kilka groźnych sytuacji, Chelsea więcej szczęścia niż rozumu. Jakiekolwiek zmiany? Tak, okropnie bronimy w środkowej strefie, nadal brakuje odważnego rozegrania, defensywa popełnia błędy w ustawieniu, a naszym jedynym pomysłem jest zagranie długiej piłki na Drogbę. Wpis i wszystkie argumenty jak najbardziej aktualne, zresztą pewnie w niektórych redakcjach teksty żegnające Villasa-Boasa już się piszą. Oczywiście, drugi gol dla Chelsea znów odwróci nastroje... 

Do poprawy? Meireles w ogóle jest do zmiany, zwłaszcza, że ma już również żółtą kartkę. Ramires za mało angażuje się w grę, kilka głupich strat, ale już po składzie widzieliśmy, że nie należy liczyć na wiele od środka pola Chelsea. Atak? Brak pomysłów. Niby akcje są interesujące, lecz za każdym razem jak piłka trafia pod nogi Sturridge'a czy Maloudy... Wiecie co się dzieje. W obronie ruchliwość rywali daje im olbrzymią przewagę, z łatwością znajdują sobie miejsce w szesnastce Cecha. Nadzieja? Tli się. Tli. 

Swoją drogą... kto nie chciałby być teraz w szatni Chelsea? Ciekawe czy może tym razem Drogba zdecydował się przekazać kilka słów? Na miejscu Lamparda nie wiem czy wytrzymałbym w milczeniu widząc to jak gra Meireles. 

KONIEC. Napoli 3-1 Chelsea. Przewidywalny wynik, skład, styl gry, taktyka... Villas-Boas sprawił, że Chelsea jest do bólu przewidywalna, nawet dla rywali, którzy popełniają takie błędy jakie dzisiaj przydarzyły się włoskiej drużynie. Tyle wad nie miała żaden z ostatnich kilku projektów jakie prezentowano fanom ze Stamford Bridge, a dobrze wiemy, że wpadek nie brakowało. 

Jednak tam, gdzie zawodzi menedżer, zawodzą też piłkarze. Który z zawodników Chelsea zaprezentował się dzisiaj na miarę swoich możliwości w pełnym wymiarze czasowym? Nawet wchodząc jako zmiennik, czy ktoś z nich zrobił różnicę na korzyść swojego zespołu?

Nawet jeśli wątpimy w siłę piłkarzy, konflikty w szatni i klasę zawodników, zawsze te dodatkowe procenty można wydobyć z ich siły, przygotowania fizycznego i mentalnego. O tym mówił również przed sezonem Andre Villas-Boas. I na tym polu również zawiódł.

Z trybun stadionu w Neapolu mecz oglądali Bruce Buck i Ron Gourlay - ciekawe do którego zadzwoni Roman Abramowicz i czy w ogóle zdecyduje się na taki ruch? Jeśli widział dzisiejsze spotkanie, na pewno podniesie słuchawkę. Ten zespół nie odrobi dwóch bramek - ta drużyna raczej taką przewagę by zmarnowała. 

To nie koniec blogowania na dzisiaj. Coś czuję, że ta noc będzie długa. Zapraszam za kwadrans, około 23.10. 

23.10 Kilka cytatów od Villasa-Boasa...

"Mamy 90. minut, by odwrócić sytuację, przeanalizujemy dokładnie całe spotkanie i popełnione błędy. Wiemy, że możemy stworzyć zagrożenie naszymi opcjami w ataku."

"Po pierwszej bramce mieliśmy szansę na kolejne trafienie, powinniśmy też lepiej bronić. Trzeci gol dla Napoli bardzo łatwy do uniknięcia. Preferowałbym oczywiście niwelować jedno trafienie przewagi Napoli, lecz również w tej sytuacji mamy szansę."

"Mój wybór zespołu nie ma żadnego znaczenia, możecie i to sobie przeanalizować. Bazowałem na tym co było fair wobec zespołu, to była najlepsza jedenastka w moim przekonaniu."

"Mam pełne wsparcie swojego szefa. Jestem przekonany, że będę menedżerem Chelsea w drugim meczu." 

23.20 Przykro mi, że kilka osób błędnie zinterpretowało to co tu dzisiaj wypisuję i zarzuca mi utratę wiary w klub. Jeszcze bardziej mnie martwi to, że te osoby nie potrafią odróżnić wiary w to czym jest klub od rozczarowania tym co prezentują piłkarze, menedżer czy zarządzający klubem. Gwoli wyjaśnienia, szkoda również, że wyszło to od takich osób. Zabolało.

O meczu i słowach AVB. Po raz kolejny nie było zmian, po raz kolejny obejrzeliśmy Chelsea tak wrażliwą na błędy, tak poddającą się rywalom nawet o niższej klasie. Tej drużynie brakuje lidera na i poza boiskiem. Czasem mówi się, że nawet gdy zespół tworzy jedenastu indywidualistów, jeden z nich błyśnie i może dać zwycięstwo. Tylko niestety nawet jakością nie możemy się teraz równać innym. Czyja to wina? Odpowiem pytaniem. Kto ponosi odpowiedzialność za przygotowanie zawodników, wybranie tych w najlepszej formie i ustawienie ich na boisku, narzucenie im stylu gry?

Andre Villas-Boas po raz kolejny chowa się za słowami o wsparciu od Abramowicza. To nie jest już znak odwagi, lecz swego rodzaju desperacja, a w głosie menedżera jest coraz większa nerwowość, a coraz mniej wiary w to co mówi.

23.30 Przed Abramowiczem naprawdę trudne chwile i nawet jemu trzeba współczuć tej sytuacji. Musi on idealnie ocenić różnicę jaka jest pomiędzy marnotrawieniem potencjału drużyny przez menedżera, a wypaleniem części zawodników i brakiem odpowiedniej klasy u pozostałych. Jego odpowiedź będzie również tym co się stanie w Chelsea, oczywiście.

23.45 "Gdzie jest Romeu?" - to chyba najczęściej zadawane pytanie w trakcie tego spotkania. Wraz z coraz słabszą dyspozycją Meirelesa, łatwością Napoli w rozrywaniu środka pola Chelsea brak klasycznego defensywnego pomocnika był coraz bardziej krytykowany. I będzie, ponieważ Oriol Romeu, ten, który zachwycił nas najbardziej w tym sezonie, jego przebicie się do podstawowej jedenastki było największym pozytywem tej kampanii, został w Londynie. Andre Villas-Boas mówił o dwóch głębiej grających środkowych pomocnikach w meczu z Napoli, jednak żaden z nich nie wypełnił swojej roli nawet w pięćdziesięciu procentach. Portugalczyk powiedział, że to była "techniczna decyzja" - błędna, zaznaczmy.

23.50 To już przedostatni wpis. Villas-Boas na konferencji prasowej przyznał, że Lampard i Cole mieli pretensje o pozostawieniu ich na ławce rezerwowych. Portugalczyk dodał, że było to przedmiotem ich rozmowy i choć o jej efektach już nie wspomniał nawet słowem, w jutrzejszych gazetach przeczytacie na pewno kilka analiz tego co mogło zajść między zawodnikami i menedżerem. Z kolei włoskie media twierdzą, że piłkarze pod koniec meczu ignorowali to co krzyczał do nich Villas-Boas, nawet nie reagując na jego wskazówki.  

00.00 Koniec ostatniego dnia w pracy... choć Villas-Boas wciąż nie został zwolniony, strona oficjalna milczy, nawet naiwnie sprawdziłem, czy tylko ja nie przegapiłem tego wydarzenia. To jednak nie oznacza końca spekulacji, ani na pewno nie jest to równoznaczne z tym, że wszystko co tu przeczytaliście, co pojawiło się w komentarzach lub na Twitterze jest bezowocne. My przynajmniej się staraliśmy.

To jest początek końca drogi Chelsea, nie tylko w tegorocznej Lidze Mistrzów. Czy widzicie szansę na to, że menedżer coś zmieni w ciągu najbliższych dwóch tygodni? Czy wierzycie, że jego decyzje wreszcie wypalą, tak jak taktyka? Czy jesteście przekonani, że i zespół w niego uwierzy? Ja nie.

Nie przychodzi mi to łatwo. Cholernie mocno wierzyłem w niego, chciałem jego zwycięstwa, chciałem zapowiadanych przez niego zmian. Problemem Villasa-Boasa jest to, że sam sobie nie ufał, nie odkrył w sobie tej siły, by doprowadzić sprawy do końca mimo wszystko. Przecież poparcie szefa miał, o tym zapewnia nas już na którejś konferencji prasowej z kolei...

Chelsea desperacko potrzebuje zmian. Jeszcze kilka tygodni temu na pewno dotyczyły one zespołu, jego słabych czy zużytych ogniw, które nie funkcjonowały jak należy. Teraz nie mam wątpliwości, że na tę robotę Villas-Boas jest po prostu za słaby. I to wcale nie mentalnie, fizycznie. On po prostu nie jest w stanie zmienić tego zespołu od strony technicznej, przenieść pracy wykonywanej na treningach na mecze, tam gdzie liczy się to najbardziej. Chelsea przez ostatnie lata zmarnowała wiele piłkarskich talentów, ale w wypadku Villasa-Boasa nie będzie można tak powiedzieć. Ktokolwiek dokona bilansu jego pracy dojdzie do wniosków dla Portugalczyka niekorzystnych.

To był bardzo długi dzień. Stresujący, nerwowy i smutny. Chelsea i jej kibice, ja wśród nich, wbrew temu co twierdzą niektórzy, wkrótce wkroczymy na drogę doskonale nam znaną i tak znienawidzoną w ostatnich latach. Przynajmniej mamy tę nadzieję, że zarządzone przez Abramowicza zmiany będą nowym startem. Nie sądzę, by były one również nowym startem na Stamford Bridge dla Andre Villasa-Boasa.