Oriol Romeu szybko i pewnie rozgościł się w pierwszym składzie Chelsea, co nie umknęło uwadze mediów, które, jak to mają w zwyczaju, chłopaka wyniosły szybko na salony i przypomniały sobie specyfikę jego letniego transferu z Barcelony. Wyrwany Guardioli zanim jeszcze zdążył zadomowić się w jego mistrzowskim zespole, młody Hiszpan miał być do Chelsea tylko na specyficznych zasadach "wypożyczony" - jak donosiły wtedy media, klub z Londynu zapłacił pięć milionów funtów, by Barca mogła w 2012 lub 2013 odkupić go za odpowiednio 10 lub 15 milionów funtów. 

Tymczasem nikt nie spodziewał się, że dyskusja o tym transferze wróci tak szybko - ledwo zaczął się grudzień, a na Stamford Bridge już nikt nie jest w stanie wyobrazić sobie pierwszej jedenastki bez świetnie dysponowanego Hiszpana. Romeu już zasłynął na Wyspach elegancją w odbiorze, twardą grą z trudnym rywalem, wysoką świadomością taktyczną, doskonałym czytaniem gry i nienagannymi podaniami, którymi rozpoczyna akcje Chelsea lepiej niż John Obi Mikel. Szybko się także uczy i wyciąga wnioski, co było widać zwłaszcza po pierwszym kwadransie wczorajszego spotkania z City, gdy kilka razy został ograny, spóźnił się z odbiorem, by następnie lepiej za odbiór i rozegranie się zabierać. 

Na doniesienia prasy, by kibice Chelsea do Romeu się nie przyzwyczajali, bo wróci po niego Barca, szybko zareagował Andre Villas-Boas, który, co ostatnio pokazuje dosadnie, nie lubi, gdy sztucznie sieje się ferment wokół jego zespołu. W weekend postanowił za pomocą strony oficjalnej odpowiedzieć na niektóre fałszywe doniesienia mediów i zwłaszcza przekaz odnoszący się do sprawy defensywnego pomocnika był jasny i krótki: "The buy-back option states that Barcelona can only buy back if Chelsea are willing to sell." 

Czemu więc Chelsea nie zareagowała, gdy w dniu transferu wszystkie media podchwyciły historię o możliwości odkupienia (za bezcen?) Romeu? Czemu jednym prostym wystąpieniem trenera, dyrektora czy prezesa nie odrzucili i nie odcięli się od doniesień prasy? Brak komentarza jest potwierdzeniem plotki...

Dzień zajęło Barcelonie odpowiedzenie na to co powiedział Villas-Boas, ponoć potwierdzenie racji po stronie katalońskiej znaleziono również pośród świty młodego pomocnika. Umowa aktualna, w takiej postaci jaką ją przedstawiły media w lecie, gdy mniej niż pięć milionów kosztował ich utalentowany piłkarz. Ktoś kłamie.

Kto i po co? Barcelona, jeśli już sprzedała piłkarza i ma dodatkowe klauzule pozwalające im zarobić na dokonanym już transferze, raczej nie utrzymywałaby się przy stanowisku odmiennym od tego prawdziwego. Z kolei Andre Villas-Boas motyw ma - chciałby, by młody talent rozwijał się w spokoju, a nie świele medialnych reflektorów, rozpatrujących jego kandydaturę w perspektywie kilku lat nie na Stamford Bridge, ale Camp Nou.

Oczywiście, najpiękniejsze w tym sporze jest to, że zdanie samego piłkarza jest obecnie mało istotne. Wrastający w Londyn i Chelsea młody człowiek jest tylko postacią w hipotetycznych gierkach prasy oraz oficjeli obu drużyn, choć wcale się o to nie pisał. Nikt nie wie co będzie, gdy rok 2012 przyjdzie i Barcelona wróci po swojego wychowanka - czy jego więź z obecnym miejscem zamieszkania będzie wystarczająca, by utrzymać go w niebieskich barwach? Czy wciąż młodzieżowy reprezentant Hiszpanii wróci do swojego kraju, skuszony tym wszystkim, czym karmiono go w La Masii od trzynastego roku życia?  

Jego boiskowa kariera się rozwija i nawet ten spór do którego rozstrzygnięcia dostęp mają nieliczni, nie powinien zatrzymać ciągłego postępu. Jednak wypadałoby wierzyć, że jeśli oba kluby spotkają się ponownie w jednej sali dyskutując na temat jego przynależności, najwięcej do powiedzenia będzie miał sam piłkarz, nie Barcelona czy Chelsea. Jestem przekonany, że Romeu doceni fakt jak daleko posunęła się jego kariera w Londynie przez zaledwie kilka miesięcy, nawet porównując go do tego jak wielką szansę rozwoju dostał w Katalonii. Co jak co, ale historia pokazuje, że piłkarzy na jego pozycji szybciej i mocniej docenia się w Anglii niż Hiszpanii...